Een grote ROC-onderwijsinstelling in het Zuiden van het land organiseerde een bijeenkomst over het thema ‘een Leven Lang Ontwikkelen’. Gespreksonderwerp was in hoeverre deze onderwijsinstelling haar activiteiten meer kon gaan richten op andere doelgroepen. Immers, een leven lang ontwikkelen reikt verder dan beroepsonderwijs aan scholieren in de puberleeftijd. Met name contractonderwijs – dat is maatwerk onderwijs in opdracht van bedrijven – zou een aanvulling kunnen zijn op het bestaande onderwijsaanbod. En bovendien een mooie manier om als onderwijsinstelling bij te dragen aan de duurzame inzetbaarheid van werkenden in Nederland.

De onderwijsinstelling had al enkele mooie praktijkvoorbeelden van contractonderwijs. Zo organiseerde zij het afgelopen jaar taallessen en opleidingen interculturele communicatie voor diverse ondernemingen in de regio. Die lessen wierpen hun vruchten af. Mensen leerden niet alleen beter communiceren, zeiden de opdrachtgevers, maar vertoonden ook meer samenwerkingsgedrag en organisatiebewustzijn. Kortom: een succes.

Maar … er was meer aan de hand. Want het contractonderwijs vergrootte niet alleen de duurzame inzetbaarheid van de deelnemers aan de taallessen. Het bracht ook de docenten van de ROC instelling tot nieuwe ervaringen en inzichten. Dat ging niet vanzelf. Het bleek spannend om de vertrouwde school en het vertrouwde leslokaal met de vertrouwde middelen en regels te verlaten. Veel docenten vonden het lastig om een onbekend pand binnen te stappen en niet precies te weten wat daar aan te treffen. Bovendien wisten ze meestal ook niet hoe het opleidingstraject bij het bedrijf precies ging verlopen, omdat contractonderwijs zich vaak gaandeweg ontwikkelt. Ook dat is anders dan bij reguliere opleidingen, waar vakken op voorhand al grotendeels uitontwikkeld zijn. Een flink aantal docenten stond dan ook niet direct te popelen om onderwijs op locatie bij een bedrijf te gaan geven. “Hoe zit dat dan met de kilometervergoeding?” vroegen er een paar. “En wat nou als er bij dat bedrijf niet voor iedereen een computer is om op te werken?”.

Een jaar later is de stemming gekeerd. Een groter groeiende groep van docenten is bereid om contractonderwijs te geven. Waarom? Omdat de collega’s die hen voorgingen razend enthousiast terugkomen op school. Zij hebben ervaren dat het hartstikke leuk is om in je eentje voor een groep te staan en teruggeworpen te worden op je eigen oordeelsvermogen en professionaliteit. Want dan ervaar je juist dat je een vakman of vakvrouw bent, dat de klant je ziet als inhoudsdeskundige en dat je dat voor jouw lessen ook echt bent. Een heerlijk gevoel. Ook het binnenstappen bij een vreemde organisatie bleek vaak aangenamer dan verwacht. “Er wordt op je gewacht, mensen zijn blij dat jij daar interessante lessen komt verzorgen”, vertelden een paar docenten vol vuur aan hun collega’s. En dat voelt anders dan ’s ochtends relatief anoniem binnenstappen op die grote school.

Kortom: contractonderwijs draagt niet alleen bij aan een leven lang ontwikkelen van werkenden in bedrijven. Het draagt even zoveel bij aan een leven lang ontwikkelen van docenten van ROC’s. Een heuse DI dubbelslag!


Dat nieuwe paden inslaan, al is dat aanvankelijk spannend, goed is voor de inzetbaarheid en het werkgeluk, kwam ook al naar voren op onze Duurzame Inzetbaarheids-DoorbraakDag in juni 2017. Lees maar na in het resulterende Manifest, bijvoorbeeld bij tip 3, 4 en 12.

 

 

Het beeld is van het COCD op Flickr