Ooit vroeg een organisatie ons om loopbaanbeleid te helpen opzetten. Oogmerk was uiteraard om de organisatie en haar mensen in beweging te krijgen.

‘Is goed’, zeiden we, en zo gingen we met hun vergaderen. En plannen schrijven. En goedkeuring van boven vragen voor die plannen. Toen we dan eindelijk groots van start wilden, stak de directie er een stokje voor. Het kwam nu allemaal net niet goed uit.

En dus zijn we toen maar klein begonnen. Met een aantal loopbaanadviseurs die spreekuren hielden, waar medewerkers over hun werk en loopbaan konden sparren. Met maandelijkse bijeenkomsten, waar de loopbaanadviseurs konden leren van elkaars aanpak. En met logboeken die de adviseurs bijhielden.

Zo schreef een loopbaanadviseur in haar logboek dat ze lunchte in het bedrijfsrestaurant en steeds met andere collega’s een broodje at. Daardoor kon ze uitleggen wat ze deed en werd de drempel voor medewerkers om loopbaanadvies te vragen steeds lager.  Inmiddels komt het loopbaanbeleid op stoom. Bij sommige loopbaanadviseurs lopen medewerkers de deur plat.

Actieonderzoek is dat je gewoon begint met acties gericht op wat je wilt bereiken. Al doende onderzoek je wat werkt. Daar reflecteer je dan op, alleen en met anderen. Zo lukt er veel meer dan door grootscheepse plannen te maken.

Dus: de eerstvolgende keer dat ze jou vragen een grote klus te klaren, kies dan voor actieonderzoek. Maak een snelle diagnose van het probleem, begin met kleine acties,  kijk wat werkt en stel je acties bij. Zo krijg je jouw organisatie in beweging.

 

Beeld: Monik Markus op Flickr